<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d29310713\x26blogName\x3dThe+pills+must+be+working.\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://thepills.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3dnl_BE\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://thepills.blogspot.com/\x26vt\x3d1196960925609470726', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Smakelijk.

zaterdag, juni 23, 2007
Ik ben er geweest. Neen, niet op het impressionante vrijheidsbeeld, de oase van rust die Central Park is of de zesentachtigste verdieping van het Empire State Building. Neen, de haast heilige plaats waar ik een zonovergoten dag met mijn allerliefste heb doorgebracht, is voor een gigantisch reclamepaneel op Coney Island. Binnen een tiental dagen zullen hier ’s werelds beste atleten strijden om de mythische titel van hotdog-eetkampioen.

Takeru Kobayashi bevestigt al zes jaar lang de Japanse dominantie in het binnenproppen van Nathan’s beste, waarmee hij in ware guerrillerostijl zijn Amerikaanse Geert-Lambert-look-a-likes op hun vierde juli achter zich laat. Zijn techniek wordt door de kenners van de sport tot in het oneindige geroemd: in tegenstelling tot de klassieke “duwen en hopen dat het door je strot raakt”-techniek, gaat ‘Tsunami’ Kobayashi methodisch te werk. Eerst de worstjes, dan de broodjes. De man houdt er een aardige som geld, een Japanse tv-show en een week – althans dat vermoeden we - platte, groengele diarree aan over. Wat een held.

Maar er loert een kaper op de New Yorkse kust. Joey Chestnut, zilveren medaille tijdens de vorige editie, slaagde er deze maand in om 59 hotdogs binnen te spelen op de reglementaire twaalf minuten, een verbetering van het record van de Japanse grootmeester (53 en een beetje). Voor het eerst in vele jaren lijkt de mosterdgele kampioenengordel terug te keren naar het schrokkende thuisland. Of wordt het toch Sonya “de Zwarte Weduwe” Thomas?

Wedden voor een hotdog dat Kobayashi er zestig binnenspeelt?


De Goei.

zaterdag, juni 02, 2007
Mijn politieke pendule slaat door. Ik ben geboren in een heel Vlaams nest, maar sinds een goed jaar zit ik met een ei. Niet toevallig valt die periode samen met het begin van mijn fantastische job op een zeer bijzondere werkplaats. Zoals Johan Vandelanotte in Humo de geboorte van zijn politieke aspiraties in het sociaal onrecht vond, zo vind ik nieuwe standpunten in de ogen van de allerarmsten, allergevaarlijksten of allermoedigsten van deze maatschappij. Rechts is links geworden.

Dat bleek ook uit de opmerkelijke resultaten van mijn “Doe de Stemtest”. PVDA helemaal bovenaan, met een Stalinistische score zelfs. Что делать? Wat te doen, zo onze bebaarde vriend vanuit zijn Sneeuwwitjeskist op het Rode Plein zeggen? Daadwerkelijk het resultaat van die verfoeilijke stemtest opvolgen? Waarschijnlijk niet.

Stijn en NEE, dat lijkt me al heel wat interessanter. Stijn omwille van het experiment, NEE omwille van het anarchistisch protest tegen het politieke kader. Protest tegen het waanidee dat er voldoende competente individuen rondlopen om elfendertig parlementen op te vullen. Protest tegen links, protest tegen rechts. Ik ben een politieke landloper geworden.

Waarom dan niet zelf een partij uit de grond stampen? Partij DEGOEI (De Enige Goede Onnozel Eerlijke Idealen). Een partij met kristalheldere standpunten. Meer blauw op straat door het stimuleren van smurf art! Last van verzuring? Eet Rennie! Gratis wafels op ieders verjaardag! Korting bij Fnac voor vrienden van de poëzie!

De rest laat ik over aan mijn coalitiepartner. Wat kan mij een vlaktaks schelen?